Het begon allemaal met een simpel persoonlijk experiment, wat één maand zou duren om eens te kijken. “Als ik nu een beetje gewicht verlies, dan gaat het sporten me makkelijker af”. Iedereen heeft zijn of haar eigen reden om een gewichtsdoel te bereiken, maar de kans is groot dat veel mensen zich deze vraag wel eens gesteld hebben.
De volgende vraag is dan direct, hoe doe je dat. Ik besloot in een Excel-bestandje bij te houden wat ik voor een maand vooruit mocht eten en haalde daar een percentage van af om af te vallen. Daarbij wilde ik niet te streng zijn voor mezelf en mijzelf af en toe nog wel wat lekkers gunnen. Na die ene maand was ik iets afgevallen en het kostte eigenlijk vrij weinig moeite, dus besloot ik door te blijven gaan. Na een half jaar was ik al behoorlijk wat afgevallen. Elke week woog ik mijzelf en natuurlijk waren er weken bij, waarbij ik niet was af gevallen of zelfs wat was aangekomen, maar het ging nog steeds de goede kant op. Dat motiveerde me op zo door te blijven gaan. Na een jaar zat ik op een gewicht waarvan ik nooit had gedacht het te kunnen bereiken en vond ik het wel prima. Doordat het zo in mijn systeem was gaan zitten, ben ik ook tot op heden op gewicht gebleven.
Toen ging er een lampje branden: ”Als ik het zo makkelijk kan, dan kan iedereen het op deze manier!”. Het systeem is in wezen heel simpel en viel te automatiseren. Gaandeweg merk je tijdens de testfase hoe uiteenlopend eetgewoontes kunnen zijn. De ene gewoonte bleek niet beter of slechter dan een ander, maar was gewoon anders. Dus hier moest het systeem rekening mee kunnen houden.
Langzaam maar zeker begon alles vorm te krijgen tot hetgeen het nu geworden is. Van eerste experiment, tot het bereiken van mijn streefgewicht en nu het kunnen helpen van anderen, het is een prachtige ervaring geweest. Hopelijk ervaar jij hetzelfde als wat ik heb meegemaakt. Je (gewichts)doelen bereiken hoeft niet perse te betekenen dat je jezelf moet kwellen.